Normal yazdır

Akçe Saymak

İstanbul

Rahmediniz bekçinize

Yorulmuş çok geze geze

Akçelerin envaini

Saysam gerek bu şeb size

Söyletir dürr ü meknuni

Kim olmaz onun meftuni

Gayetle müferrihtir

Bacaklı Macar altını

Altının cümlesi mergub

Herkesin yanında matlub

İsterim bari Hüda’dan

Yüz bin dane zer-i mahbub

Ademin açılır gözleri

Daima şen olur yüzi

Her kimin olsa koynunda

Fındık altınının yüzü

Kiminin koynunda dolu

Kiminin erişmez eli

Sevmeyen zincirli altını

Ya velidir yahut deli

Söyleyeli bekçi nider

Yeni kuruş başla gider

Tokadı elli paraya

Almağa bakkal naz eder

Edeyim sana horata

Behane olmaz kır ata

Gel sakın darılma bekçi

Bahşiş gelirse zolata

Yarımlık sülüs ile urup

Nevler muşambaya sarıp

Bekçi muşambaya sarmış

Bir akçelik mangır alıp

Ufak akçe para ile

Gayetle rağbetli hele

Umarım a bekçi bize

Turalı çil para gele

Sözüm sana değildir kem

Sevme gel altını her dem

Bekçi sen altın taşıma

Sarılığa uğrar adem

Geceler bekçi yüriyor

Yüreğin yağı eriyor

Bekçi altınla kuruşu

Hele sarrafta göriyor

Kaynaklar: Muhtar Yahya Dağlı — Muhtar Yahya Dağlı – Basan ve yayan: Türk Neşriyat Yurdu – İstanbul – 1945