Akpınar Depremine Söylenen Ağıt

On dokuz Nisan'da koptu zelzele

Başımıza gelenler sığmıyor dile

Yüce Kadir Mevlam sen imdat eyle

Olan zelzeleyi gören ağlasın

Kayaları pambık gibi atıyor

Nice canlar cansız yerde yatıyor

Güç yetmiyor gözlerimiz bakıyor

Sabi sıbyan olup ölen ağlasın

Sel oldu akıyor gözümden yaşım

Duvarın altında kaldı gardaşım

Bir kimsem kalmadı yaran yoldaşım

Garibim halimi soran ağlasın

Zalim felek kırdı kanadım kolum

İnleyip duruyor biricik oğlum

Kollarımdan aldı şu kahpe ölüm

Körpe fidanları gören ağlasın

Sağ olan gelirmiş şu garip başa

Akpınar tutuştu yandı ataşa

Yaramızı sarsın hem Gazi Paşa

Onulmaz yaramı saran ağlasın

Bize yardım eyle Başvekil Bayar

Askeriye gelmiş ölüyü sayar

Topraktan çıkanı tabuta koyar

Salacaya koyup yuyan ağlasın

Karalar bağladı şu mahzun millet

Halimize ağlar Çakmak'la İsmet

Bu nasıl tecelli bu nasıl kısmet

Takdiri ilahi diyen ağlasın

Kader böyle imiş ne gelir elde

Eğlenip kalınmaz gayrı bu yerde

Başımıza gelen söylensin dilde

Destanı okuyup duyan ağlasın