Aman Mürvet Günahkarım Erenler

Pir Sultan Abdal

Kaynak notu: Bu nefeste, özellikle ikinci dörtlükte, yanlış bir iş yaptığını anlatan şair, Erenlerden af dileğinde bulunuyor. Eksiğim aldım da, kusurumu, noksanımı ve hatamı kabul edip üstlenerek; Mürvet (Mürüvvet), bağışlama, cömertlik, iyilik ve dervişlerin affediciliğine sığınma ifadesi; Cürmümü, suçumu, günahımı; Şeriat taşından bir taş kaldırdım, görünürdeki dini kuralların veya kurumsal düzenin sınırlarını esnettim, ihlal ettim; Marifet ehlinin, hakikatin içsel bilgisine ve ilahi sırlara vakıf olan kamil insanların; Nefis öldürdüm, tasavvuftaki "ölmeden önce ölmek" düsturuyla, insanın dünyevi arzularını, kibrini ve bencil isteklerini dizginlemesini; Türedi / Bürüdü, On İki İmam soyuna ve manevi silsileye yapılan tarihsel-tasavvufi remizli atıfları; Hu demek, "O" anlamına gelen ve mutlak zâtı (Allah'ı) zikretmek için kullanılan kutsal seslenişi; Şunda bitirin, burada, bu ikrar ve cem meydanında yeniden yeşertip canlandırın; Kotarıp, hazırlayıp, tamamlayıp veya bir kaptan başka kaba aktararak sunulacak hale getirip; Bezme, dervişlerin bir araya geldiği manevi meclise, muhabbet ve ikrar cemine; Eydür, söyler, der; Amel, Hak rızası için yapılan doğru, hayırlı ve iyi davranışı ifade eder. Pir Sultan Abdal - Bütün Şiirleri, Cahit Öztelli - Özgür Yayınları, Onuncu Basım, Ağustos 2004, s.193-194; Pir Sultan Abdal - Ahmet Özdemir, Sivas Platformu Yayınları: 6, İkinci Baskı, İstanbul - 2010, s.297. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 1.325 defa görüntülenmiştir.