Tek sayfa (2 sütun)

Atatürk'ün Ölümü İçin

Trabzon

Ey büyük Atatürk çok büyük rehber

Seninçin mateme gark oldu beşer

İnledi kainat ağladı her yer

Koptu arz üstünde sanki bir mahşer

Seferin nereye ey büyük eser

Türk'ün bağrına mı eyledin sefer

Ağla ey semanın nurlu güneşi

Kaybettin seninle yürüyen eşi

Senden çok büyüktür o büyük kişi

Sönmez kalbimizde asla ateşi

Ağla güneş ağla sönen esere

Sen değil o idi güneş beşere

Durmadan ağlayın denizler dağlar

Cihan hep ağlıyor kainat ağlar

O coşkun ırmaklar matemli çağlar

Sanki bir hazandır bozuldu bağlar

Cihan titrer bugün her taraf mahşer

Dünyaya göz yumdu o büyük eser

Ey çok büyük ölü gitsin kederin

Yarattığın Türk'ün kalbidir yerin

Türklükle ebedi yaşar eserin

Yıktın yüreğini bütün beşerin

Semalar karardı çöküyor mu yer

Kıyamet mi koptu ne büyük mahşer

Ey toprak Atama sen açma kucak

O Türk'ün bağrında medfun olacak

Türk'ün ışığıdır sanma sönecek

Atatürk diyecek son tütecek ocak

O yine bizimle yaşayacaktır

Vatanın üstüne nur saçacaktır

Bizi yaşatacak bıraktığın iz

Türklük hep ağlıyor kadın erkek kız

Atamız sana çok ağlamalıyız

Ağlayalım biz ah ağlayalım biz

Atamız Türklüğün bağrını yaktın

Daha çok seneler yaşayacaktın

Alemi beşerin kalbine aktın

Milyonlarca sene yaşayacaktın

Atatürk babamız Türk'ü çok yaktın

Sen gittin babamız ağ(a)bey bıraktın

Onunla teselli buluyoruz biz

Yaşatacak bizi bıraktığın iz

Kaynaklar: Baba Salim Öğütçen — İrfan Ünver Nasrattınoğlu, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Yayını - Sayı: 59, Ankara - 1992, s