Tek sayfa (2 sütun)

Ataya Ağıt

Kozan

Sendin hürriyetin batmaz güneşi

Velakin mühletin doldu Atamız

Böyledir Mevla'nın acayip işi

Yerdiğini geri aldı Atamız

Hiç düşmedin tuzaklara oyuna

Türklüğünü ispat etti boyuna

Asi kurdu yoldaş etti koyuna

Bütün dediklerin oldu Atamız

Her dediğin oldu olmadı deme

Fırsat bırakmadın haine keme

Eserim yok diye sakın gam yeme

İsmin tarihlere kaldı Atamız

Boğdu zulmetleri ışık yakışın

Düşmanlar üstüne şimşek çakışın

Çatık kaşlarınla keskin bakışın

Dünyayı hayrete saldı Atamız

On Kasım'ın adı kara gün kondu

Bir yıldız kayboldu bir güneş söndü

O gün bayrağımız yarıya indi

Al rengi acıyla soldu Atamız

Dost düşman üzüldü ciğer dağlandı

Matemler tutuldu kara bağlandı

Dönmez yola gidişine ağladı

Kız gelin saçını yoldu Atamız

Semadan yıldızlar yere döküldü

Yerler kan ağladı dağlar söküldü

Ankara'ya Anıtkabrin dikildi

Makberin nur ile doldu Atamız

Hazım Demirci'yim dilim duada

Şahin uçtu yavruları yuvada

Yerde insanoğlu melek havada

Saf tutup cenazen kıldı Atamız

Kaynaklar: Hazım Demirci — İrfan Ünver Nasrattınoğlu, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Yayını - Sayı: 59, Ankara - 1992, s