Bin Dokuz Yüz Otuz Sekiz Cihana

Bin dokuz yüz otuz sekiz cihana

Kırtıllar köyünde geldin dediler

Babama Muharrem anama Döne

Dedim sen atayı bildin dediler

Dizinde sızıydı anamın derdi

Tokacı saz yaptı elime verdi

Yeni bitirdiydim üç ile dördü

Baban gibi sazcı oldun dediler

O zaman babamdan öğrendim sazı

Engin gönül ile Hakk'a niyazı

O(n) yaşımda yaktı bir ahu gözü

Mecnun gibi çölde kaldın dediler

Zalım kader devranını dönderdi

Tuttu bizi İbikli köyüne gönderdi

Babam saz çalarken bana zil verdi

Oynadım meydanda köçek dediler

Anam Döne İbikli köyünde ölünce

Beş tane öksüz yetim kalınca

Beşimiz de hep perişan olunca

Babamgile burdan göçek dediler

Yürüdü göçümüz Teflek köyüne doğru

Bu hali görenin yanıyor bağrı

Üç aylık çocuğun çekilmez kahrı

Bunlara bir ana bulun dediler

Yozgat'ın Kırıksoku köyüne vardık

Bize ana yok mu diyerek sorduk

Adı Arzu derler bir ana bulduk

İşte bu anadır buldun dediler

En küçük kardaşı kayıp eyledik

Onun için gizli gizli ağladık

Üstelik babamı asker eyledik

Yine öksüz yetim kaldın dediler

Zalım kader tebdilimi şaşırttı

Heybe verdi dalımıza deşirtti

Yardım etti Yerköy'üne göçürttü

Biraz da burada kalın dediler

Yerköy'ünden Kırıkkale'ye geldik

Babam saz çalarken biz cümbüş aldık

Kırşehir'ine varınca kemanı çaldık

Aferin arkadaş çaldın dediler

Yarin aşkı ile hep arttı derdim

Babamı bir yare dünür gönderdim

Başlığı çok istemişler haberin' aldım

İstemiyor seni yarin dediler

Kırşeh(i)r'inde yedi sene kalınca

Düğün-düzgün hepsi bize gelince

Ne yapsın çalgıcı arkadaşlar yer daralınca

Ankara'ya gider yolun dediler

Geldim Ankara'ya Veysel Usta'yı buldum

Epeyce eğleştim yanında kaldım

Bana yüz lira verdi bir pambuk yatak aldım

Etti isen böyle buldun dediler

Bir ev kiraladım münasip yerde

Kaldı kavim kardaş hep Kırşehir'de

Bu aşk hançerini vurdu derinde

Çaresini bulamazsan öldün dediler

Yarin aşkı ile döndüm şaşkına

Arada içerdim yarin aşkına

Canan acımaz mı Garip dostuna

Bunu da içeriye alın dediler