Bizimdir

Ayakları çıplak eli nasırlı

O köylü vatandaş bizimdir bizim

Tek odası olan çullu-hasırlı

O toprak damlar da bizimdir bizim

Bir lokmacık olsun haram yemeyen

Ekmeği bulursa katık demeyen

Yine de hayattan bıktım demeyen

Dirençli insanlar bizimdir bizim

Haberi olmayan köşkten-yalıdan

Süpürgesi ibarettir çalıdan

Çulu da değerli olan halıdan

Gariban insanlar bizimdir bizim

Leb demeden leblebiyi anlayan

Şımarmayan büyük sözü dinleyen

Yıllar yılı inim inim inleyen

Çilekeş yurttaşlar bizimdir bizim

Bebeğini iş başında doğuran

Çocuğunu doğa ile yoğuran

İpliğini eğirtmeçle eğiren

Fedakar analar bizimdir bizim

Küçücük yaşında dantel işleyen

Onunla mutlu bir yuva düşleyen

Üç yaşında çalışmaya başlayan

O köylü bacılar bizimdir bizim

Tütününü piposuna dolduran

Anılar anlatıp bazen güldüren

Kederi yok edip gamı öldüren

Yaşlı amcalar da bizimdir bizim

Olsa da seksen beş-doksan yaşında

Titreyen elleri uzman işinde

Yaşama sarılmış umut peşinde

O yaşlı nineler bizimdir bizim

Arif unutur mu o insanları

Onlar yurdun damardaki kanları

İsyan edip çıkmasa da çınları

O yoksul insanlar bizimdir bizim