Bozuldu düzenim gönlüm hoş değil
Bende zerre kadar neşe yok şimdi
Benim bağrım demir değil taş değil
Çektiğimi görmüyor mu Hak şimdi
Doğmuyor yıldızım güneşim ayım
Kurudu pınarım akmıyor çayım
Bundan sonrasına hayat mı derim
İşte düştü saçlarıma ak şimdi
Anam demiş gözlüyorum yolunu
Acılar onun da bükmüş belini
Kavuşursam öpeceğim elini
Hasreti canıma dedi tak şimdi
Bir gün de derler ki Hüdayi öldü
Sazı vardı ne söyledi ne çaldı
Getti de garipler içinde öldü
Mezarı köyüne çok uzak şimdi