Çıktık Köyümüzden (Ağladı)

Çıktık köyümüzden hep ayrı ayrı

Gelip geçtiğimiz yollar ağladı

Mekan tuttuk Ankara’yı Bursa’yı

Sahipsiz koyulan eller ağladı

Güzeldi her yanı seyre dalardık

Sürüleri yaylalara salardık

Davul zurna bağlama da çalardık

Sazında pas tutan teller ağladı

Geçim derdi deyip dağıldık yurda

Şimdi görev bitti işim ne burda

Çocukken oynayıp gezdiğim kırda

Uzak yol bekleyen kullar ağladı

Kimi haber bekler gelmiyor posta

Hasret kaldık yurda ahbaba dosta

Her ruhlar kararmış gönüller hasta

Mektuba yapışan pullar ağladı

Zaman mı değişti bizlere n’oldu

Kardeş bacı ana baba terk oldu

Her andıkça didelerim yaş oldu

Gözlerden boşalan sellere ağladı

Dağı taşı her yanını özledim

Hasretimi yüreğimde gizledim

İçin için yandım candan sızladım

Özümden savrulan küller ağladı

Cemal ne söylesen sözün geçmiyor

Gönül kuşum kanatlanıp uçmuyor

Çoğu kişi sılasından göçmüyor

Mecnun’a yurt olan çöller ağladı