Çıktık köyümüzden hep ayrı ayrı
Gelip geçtiğimiz yollar ağladı
Mekan tuttuk Ankara’yı Bursa’yı
Sahipsiz koyulan eller ağladı
Güzeldi her yanı seyre dalardık
Sürüleri yaylalara salardık
Davul zurna bağlama da çalardık
Sazında pas tutan teller ağladı
Geçim derdi deyip dağıldık yurda
Şimdi görev bitti işim ne burda
Çocukken oynayıp gezdiğim kırda
Uzak yol bekleyen kullar ağladı
Kimi haber bekler gelmiyor posta
Hasret kaldık yurda ahbaba dosta
Her ruhlar kararmış gönüller hasta
Mektuba yapışan pullar ağladı
Zaman mı değişti bizlere n’oldu
Kardeş bacı ana baba terk oldu
Her andıkça didelerim yaş oldu
Gözlerden boşalan sellere ağladı
Dağı taşı her yanını özledim
Hasretimi yüreğimde gizledim
İçin için yandım candan sızladım
Özümden savrulan küller ağladı
Cemal ne söylesen sözün geçmiyor
Gönül kuşum kanatlanıp uçmuyor
Çoğu kişi sılasından göçmüyor
Mecnun’a yurt olan çöller ağladı