Dastan-ı Boşu

Boşu derler bana key bahadırım

Düzenlik bozmağa hem dem kadirim

İşitenler benim kaçar sözümden

Ki ben de korkarım uş kendözümden

Sakın bana uyup sen gafil olma

Benim sözüm tutup imansız ölme

(...)

Akıl casuslara söyler divanda

Yürün bulun düzenlik safı kanda

Dedi casus düzenlik halin ona

Boşudan dağılıptır değme yana

Çü hiç söz kalmadı ulaştı akla

Boşuyu tutmağa iş düştü akla

Akıl fikreyleyip söyledi haber

Buyurdu çavuşa cem oldu leşker

Sabır hani boşu keyfince olmuş

Düzen ile safa andak bozulmuş

Söyleyin sabr ki tez tutsun onu

Harab etti il ve şehri diyarı

***

Sabır ahvalini dinle diyeyim

Sabır al ver kamu bu dünya malın

Göre sabrıla Yusuf neye erdi

Ki sabrın acısı helvaya erdi

Sabır ıssı bilir o ne idiğin

Saadetli tutar sabrın dediğin

***

Eğer dinler isen diyem nasihat

Hasetle hıkd'dan sakın begayet

Hasud eli onunçün ermez işe

Kime ki kuyu kaza kendi düşe

Diyem sana pahılın ne idiğin

Sakınır kendinden kendi yediğin

Kazancın kendinin kendine vermez

Eli bağlı durur hayr işe ermez

Yıl on iki ay onun şadlığı yok

Yese ger yemese kaygı ile tok

Hasud ile pahıl sagışta değil

Redd oldular bu'lar hiç iş'te değil

Pahıl nerde ise Karun'la kopar

Ki o da onculayın mala tapar

***

Burada Karun'un bilinen

öyküsü anlatılır

Erin baylığı mal ile değildir

Nice mallıya yoksul diye güldür

Pahıl nerde ise Karun iledir

Güman tutmayasın mutlak beladır

Akıl aydur gele bir gözlerin aç

Sahavet nerde ise ol yana kaç

Nesi ki var ise terketti yola

Bu yol ile varan maşuku bula

Aşık olana ne sermaye ve mal

Dilek iki gönül bir bu ne muhal