Derilmemiş Hak cemine varınca
Görün bakın cem cümleden uludur
Kov ile gıybeti dile (ele) alanlar
Bencileyin günahkardır delidir
Ceme varmak murat almak nihayet
On iki erkanda okunur ayet
Vücudun şehrini pak eyle gayet
Gerçek mümin bu dergahta uludur
Erenler yolunu gözle gel otur
Durma Muhammed'e salavat getür
Heman gayret eyle bir gevher götür
Yardımcımız Şah-ı Merdan Ali'dir
Güvenenler tevhit eder her dem
(Güvenenler tevhit ederler rakip)
Ol demde sürülür cümle merakip
İnanmazsan elimde (buyur) işte menakıp
Okuyup yazan evliya dilidir
Hizmetçiler şu meydanda çalar çan
(Sazımız çalarken diller söylerken)
Canlar Allah deyip semah dönerken
Oturan dedeler gülbenk dinlerken
Gayrı kelam eden Şeytan kuludur
Mümin müslim diz üstüne gelincek
Tevhit duası da tamam oluncak
Hakk'ı seven ayak kalksın deyincek
Bu da erenlerin güzel halidir
Herkes sakin olsun yerli yerine
Mümin sırat alır (geçer) münkir yerine
Varınca (ol) Pir Sultan'ın haccına
Deli bülbül kendi irfan gülüdür