Sözler
Yazı tipi, satır ve paragraf aralığını yan panelden ayarlayabilirsiniz.
Dinin imanın var ise
Hor görmegil dervişleri
Cümle alemler müştaktır
Görmekliğe dervişleri
Ay ile güneş müştaktır
Dervişlerin sohbetine
Feriştehler tesbih okur
Zikir eder dervişleri
Tersalar tövbeye gelir
Taht ısları zebun olur
Dağlar taşlar secde kılur
Göriceğiz dervişleri
Derviş oku ırak atar
Hey demeden cana üter
Gaafil olman yeter tutar
Hor görmegil dervişleri
Ol fahr-i alem Mustafa
Sıdkı bütün aşkı safa
İster isen ondan vefa
Hor görmegil dervişleri
İncidirsen ah ederler
Ömrün günün kuruturlar
Gözsüz kalırsın yederler
Ta bilesin dervişleri
Yer gök eder hırka hakkı
Himmetleri olsun baki
Çün padişah oldu saki
Sarhoş eder dervişleri
Gökten inen dört kitabı
Günde bin kez okur isen
Vallah didar görmiyesin
Sevmez isen dervişleri
Yunus der ki bu aşk geldi
Ölmüş canım diri kıldı
Sen ben demek benden kaldı
Görüceğiz dervişleri
Kaynaklar
Yunus Emre
Kaynak notu: Divan. Derviş, bir tarikata mensup adam, sofu; Tersa, Hıristiyan; Göriceğiz, görünce; Ütmek, geçmek; Fahr-i alem, dünyanın övündüğü; Sıdk, doğruluk; Safa, arı, temiz; Hırka, dervişlere, törenle şeyh tarafından giydirilen üst elbisesi; Saki, su veya içki sunan; Dört kitap, Tevrat, İncil, Zebur ve Kur'an, dört kitap diye anılır; Didar, yüz, Tanrı cemalidir. Yunus Emre - Ali Çiçekli, Divan ve Risalat-al Nushiyya'dan Seçmeler, May Yayınları, Genel Kültür Kitapları 11, Edebiyat Dizisi 9, Birinci Basım - Nisan 1971, s.154-155. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 537 defa görüntülenmiştir.
Kaynağı aç