Dinleyin Efendim (Fareler)

Dinleyin efendim bir sohbetim var

Hep şayan-ı destan oldu fareler

İkamet-i dava şikayetim var

Belimi beş yerden kırdı fareler

Kıtlığın elinden çok çile çektim

Harcadım evimi başıma yıktım

Temin-i idare bir tohum ektim

Yetmeden göğ iken yoldu fareler

Kazması küreği beş dişi de var

Çadırı direği şiltesi de var

Ordu komutanı binbaşı da var

Geldi bölük bölük kondu fareler

Nerde bir bozartı görse yetişir

Kimi hona gider kimi bölüşür

Geceyi gündüze katar çalışır

Kahraman tezgahı kurdu fareler

Gönül ne gezersin sıçan avında

Ellisi destede yüzü yığında

İki bölük koydu dört kulağında

Tarlayı ortadan böldü fareler

Gördüğü insana dalaşmak ister

Hemen karşı koyup söyleşmek ister

Mültezimler ile uğraşmak ister

İlkbahardan behi verdi fareler

Toplanıp bir meclis olur akşamdan

Durur konuşurlar ince makamdan

Ne Müdürden korkar ne kaymakamdan

Nizam defterini dürdü fareler

Bir gün keşf ederken ev eşyasını

Bulgur çuvalında duydum sesini

Güç ile öldürdüm bir tanesini

Kolorduya haber saldı fareler

Dinlen farelerin ferasetini

Çete başlarının cesaretini

Tamam kuşanmışlar cenk aletini

Geldi bizim eve doldu fareler

Gizlendi kediler tor da kalmadı

Bir karşı koyacak er de kalmadı

Kaçıp kurtaracak yer de kalmadı

Mal-ı ganimete daldı fareler

Önlerine bir taş atmadım hele

Yalınız bir yere gitmedim hele

Serbestçe uykuya yatmadım hele

Belki beni bile yerdi fareler

Emsali'm bundan da çektim çok elem

Bir diyecek söz kalmadı veselam

Hasıl-ı şikayet hülasa kelam

Harap etti bizim yurdu fareler