Doksaniki Yılı Onüç Mart Günü

Doksan iki yılı on üç mart günü

Ne belalı geldi yaz Erzincan'a

Beter hatırlattı geçmişi dünü

Felek yine etti naz Erzincan'a

Akşam saat erken on dokuz yirmi

Erzincan'a değdi manevi mermi

Bilmem musibet mi bilmem ki şer mi

Bak belki de değdi göz Erzincan'a

Aleme özetli bir haber oldu

Dedi ki Erzincan yerle bir oldu

Milletim yardıma seferber oldu

Ulaştı ekipler tez Erzincan'a

Birlik ruhu tazelendi vatanda

Bu felaket hüzün oldu her yanda

Yürekler sızladı yandı bir anda

İlgisiz kalmadık biz Erzincan'a

Yıkılan haneler yok olan canlar

Mahvolan varlıklar mahsur insanlar

Feryat - figan ile dökülen kanlar

Dayanır mı yürek öz Erzincan'a

Bir yandan kar boran bir yanda deprem

İnsanlar kuşkulu hayatsa elem

Geceli gündüzlü sallandı dem dem

Bıraktı silinmez iz Erzincan'a

Dertler sıralandı geldi art arda

Terürse en büyük beladır yurda

Deprem çığ düşmesi grizu hurda

Eyliyerek yaptı poz Erzincan'a

Her hanede acı çığlık yükseldi

Bu feci manzara yürekler deldi

Çok ülkeden yardım ekibi geldi

Verdiler bir gayret hız Erzincan'a

Başladı kampanya her türlü yardım

İnsanlar kardeştir yandım yalvardım

Gönül sevgisiyle yaralar sardım

Şöyle böyle demen siz Erzincan'a

Dedik bu belalar neydi bir bir

Arzu bir duygu bir gayeyse tek bir

Hakk'tan her gelene sabır gerekir

Dua dilek oldu söz Erzincan'a

Acılar bir türlü bitmek bilmiyor

Belaların ardı önü gelmiyor

Kader bu günlerde Türk'e gülmüyor

Felaketler çöktü diz Erzincan'a

Bazı haneleri yerle bir etti

Soyunu sopunu sildi tüketti

Elli üç yıl öncesine benzetti

Atılan taş değdi uz Erzincan'a

Feymani manayı söyleme yumru

Uzaltan kısaltan Allah'tır ömrü

Yıkılan yapılır ölüm Hakk emri

Ne desek ne etsek az Erzincan'a