Dostun Muhabbeti Cana Gelince

Aşık olan aşk libasın kuşanır

Dostun muhabbeti cana gelince

Mümin olan yeryüzüne döşenir

Zenbur olup bahri kana gelince

Gel ey deli gönül eyleme efkar

Her şeye üzülmek ömüre zarar

Bunda belli olur yar ile ağyar

Dökülüp de iş bu ana gelince

Gönül gel gezelim biçare naçar

Hak kuluna elbet bir kapı açar

Kimisi bend olur kimisi kaçar

Hüseyn gibi can kurbana gelince

Bulduk hak cevherin öz kanımızdan

Kesmeyiz zikrini dillerimizden

Bir himmet diledik bağbanımızdan

Bülbül olup gülistana gelince

Dembe dem süzüldüm sülbü pederde

Hak çaldı kalemi rahmi maderde

İriza gösterdik her bir kaderde

O cihandan bu cihana gelince

Coştu gönül dost cemalin özledim

Avcı olup izlerini izledim

Suretimi cahillerden gizledim

Var mekandan La Mekana gelince

Yandı ciğerciğim pare paredir

Yüreğimde olan derttir yaredir

Rakip münkürlerin yüzü karedir

Mahşer günü o divana gelince

Ağladı dideler kan ile yaştan

Bende çok dert çektim yar için baştan

Tayladım yükümü türlü kumaştan

Katar düzüp bezistana gelince

Aşık olan destin Pire yetirir

Bağban olan taze gonca bitirir

Daimi mest olur aklın yitirir

Karşıma dilberi rana gelince