Duran'ım (Söz Verdim Gelmeye)

Söz verdim gelmeye ben yalan çıktım

İster isen beni öldür Duran'ım

Bıktım artık bıktım hayattan bıktım

Bilmem böyle nasıl haldır Duran'ım

Yabancı değilim kardeşim sana

Açıla güllerin bülbüller kona

Ağzını açtın mı diyorsun bana

Bülbülün figanı güldür Duran'ım

Senin anan ise benim de anam

Benim gülüm yoktur ben nere konam

Eğer arz edersen ateşde yanam

Havaya savrulan küldür Duran'ım

Anam yoktu benim ben ana buldum

Ben sizi göreli çok şükür güldüm

Bir gece hanende misafir kaladım

Konuştuğun sözler baldır Duran'ım

Yüreğime koydun ateşi közü

Yana yana artık kalmadı özü

Ben çalarken seyredersin sen sazı

Havayı çıkaran eldir Duran'ım

Zaten yaralıyım sen beni üzme

Sen beni kardeş bil gurbeti gezme

Benim bu sözüme sakın ha kızma

Gurbet eii bitmez yoldur Duran'ım

Sakın ha atanın çıkma sözünden

Hürmetli ol onun yürü izinden

Yürümezsen düşen ahbap gözünden

İnsanı saydıran puldur Duran'ım

He yazık ki benim kaderim kara

Tumlu'dan çekilip geldiniz bura

Hak Taala senin muradın vere

İnşallah kısmetin boldur Duran'ım

Domurcuk güle kon solmuşa konma

İpsizin berduşun sözüne kanma

Yüzüne güleni bu dostum sanma

İnsan belli olmaz kuldur Duran'ım