Duygu Selidir İnsan

İnsan

Duygularıyla yaşar

İdealleriyle koşar

Ve inancıyla da coşar

Coşar da söylemez

Yaşamayan bilmez

Kimde ne vardır ki bilinmez

Bilmeyen de asla yeremez

İşte bu manevi sır dengesidir

Tutar insanlığı ayakta

Bazen takılır ayağına bir çakıl taşı

O yine koşar koşar ve benliğini aşar

Çöplükte altın aramaktır hayat

Sabırla biriktirir su damlalarını

Alın teri gözyaşı ve yağmur rahmeti

Aynı kudsi cenderede buluşmuşlardır

Duygu selidir insan

Birikir birikir ve

Bir gün taşar