Düz Yerde Şaşırdım

Düz yerde şaşırdım doğru yolumu

Ne sağımı bildim ne de solumu

Kırk kere kelepçe giyen kolumu

Takıp mengeneye bükmeli benim

Ne bir göz evim var ne bahçe ne bağ

Yaşam üzerimde sanki karlı dağ

Boynumdan değil de elden ayrık sağ

Ayağımdan dara çekmeli benim

Sarıldım dikene attım gülümü

Bin kez hak eyledim erken ölümü

Vücudumu yakıp sonra külümü

Götürüp çöplüğe dökmeli benim

Çileden şu sinem hep delik delik

Bulunmaz cebimde on beş metelik

Ellerimi kırıp bir de üstelik

Tutup tırnağımı sökmeli benim

Meclise girmedim hep hırdalaştım

Beyhude işlere vardım bulaştım

Eli mebus yaptım ben boş dolaştım

Divane aklımı nitmeli benim

Bre Aşık Yener çıkam pazara

Servetim mi var ki gelsin nazara

Daha sağlığımda sokup mezara

Başucuma bir taş dikmeli benim