Elbet Seni Ağlatan Bir Gün Güldürür

Gel gönül sabreyle katlan bu cevre

Elbet seni ağlatan bir gün güldürür

Niceler kondu göçtü bu haneye

Elbet seni ağlatan bir gün güldürür

Gitti yoldaşlarım deyü ağlama

Ciğerciğim aşk oduna dağlama

Hayıf oldu deyü yanup ağlama

Elbet seni ağlatan bir gün güldürür

Gittiğin yollar da sana ayandır

Cevrin kime ise lütfün anadır

Erler ile evliyaya beyandır

Elbet seni ağlatan bir gün güldürür

Gitti göremedim mihr-ü vefayı

Aşık olan çeker cevr-i cefayı

Kelb rakip sürsün zevk-u safayı

Elbet seni ağlatan bir gün güldürür

Pir Sultan Abdal'ım bunda bir hal var

Özünü yokla ki üstünde yol var

Seni kim ağlattı var ana yalvar

Elbet seni ağlatan bir gün güldürür