Elimden Bir Kaza Çıktı Erenler

Pir Sultan Abdal

Kaynak notu: "Elinden bir kaza çıkan" şair af diliyor. Hayır edem derken, iyilik yapmak, hayırlı bir işe vesile olmak isterken; Şer oldu, kötüye gitti, zararla sonuçlandı; Elimden bir kaza çıktı, istemeden, farkında olmadan büyük bir hata, kusur veya yanılgı işledim; Evliya ceminde yerim dar oldu, erenlerin, olgun kamil insanlann meclisinde utancımdan, mahcubiyetimden sığınacak yer bulamadım, yüzüm kalmadı; Ahdım oldur, yeminim, sözüm ve vasiyetim şudur; Boyladım, (deryasını boyladım) derinliğine indim, baştan başa geçtim veya özünü kavradım; Nişanı, alameti, izi, olgun dervişlik belirtisi (burada "affedicilik, hoşgörü" nişanı kastedilir); Ferahtan, iç huzurundan, sevinç ve neşeden; Gamdır yoldaşım, keder, hüzün ve dert benim yoldaşım, arkadaşım oldu; Al olan malımı, benden alınabilecek ne kadar malım, mülküm, dünyalığım varsa hepsini al (yeter ki beni bağışla) anlamında bir teslimiyet ifadesidir. Pir Sultan Abdal - Bütün Şiirleri, Cahit Öztelli - Özgür Yayınları, Onuncu Basım, Ağustos 2004, s.190-191; Pir Sultan Abdal - Ahmet Özdemir, Sivas Platformu Yayınları: 6, İkinci Baskı, İstanbul - 2010, s.296. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 1.082 defa görüntülenmiştir.