Emiş Hanım'ın Mektubu

Adana'da, ameliyat olmak üzere

Cevap yazdım sözüne

Düştüm bu derdin izine

Kusuruma hiç bakmayın

Dünya karanlık gözüme

Okudum eyledim nazar

Bu sözlerin beni üzer

Gönlüm bir kelebek oldu

Aman dokunmayın tozar

Mektup yazdım karalı

Yüreciğim oldu pareli

Çocukları düşünemem

Hayat hepsinden ileri

Söylersem doluyor içim

Söyleyemem onun için

Kanadım yok uçup gelsem

Yollar bağlı benim için

Bahçelerde salkım söğüt

Artık bana verin öğüt

Vadem yeter gelemezsem

Ayşen'imi al da büyüt

***

Ameliyattan sonra

Çağırdılar ben' odaya vardım

Doktoru görünce divana durdum

Ne idi suçu da cezaya girer

Lisan bile veremedim dilimden

Masaya çıkarken tutmadı dizim

O kanlı yaşları akıttı gözüm

Öksüz mü kalacak ufacık kuzum

Aman Allah kurtar beni ölümden

Masanın üstüne uzandım yattım

Tepeden tırnağa kan tere battım