Türkü

Evvel İkrar Verip Beli Diyenler

Sözler

Yazı tipi, satır ve paragraf aralığını yan panelden ayarlayabilirsiniz.

Evvel ikrar verip beli diyenler

İkrarı üstünde kaim dursunlar

Erenler yoluna talip olanlar

Mihmanın sözünde daim dursunlar

Aklı başında olur gerçek ise

(Akıl başta olur gerçek er ise)

Yorulmaya eğer hali var ise

Günleyin evinde mihman görürse

Hak olan lokmayı ana versinler

Mihman üçtür görmek yerli yerince

Gerçek talib bilir heman görünce

Kondurup mihmanı yerli yerince

Yarasına göre merhem sarsınlar

Mest olmuştur aşk şarabın içenler

Nefis oluptur kendinden geçenler

Sohbet edip mihmanından kaçanlar

Erkandan cüdadır anı sürsünler

Pir Sultan'ım eydür yola bendeyim

İki seksen üç evvelin ceddiyim

Ayn-el-yakın hak olan mihman benim

Beni eşya hak mihmanda görsünler

Kaynaklar

Pir Sultan Abdal

Kaynak notu: Vahit Dede defterinden (ilk dörtlüğün son iki mısrası eksiktir). "İki seksen üç evvelin ceddiyim" mısrası anlaşılamadı. Evvel, öncelikle, ilk başta, yolun başlangıcında; İkrar verip, Hak yoluna girerken pir ve cemaat huzurunda sadakat, bağlılık ve teslimiyet sözü verip; Beli diyenler, "Evet, öyledir, kabul ettim" diyerek bu kutsal sözü tasdik edenler; Kaim, ayakta duran, sebat eden ve sözünü kararlılıkla koruyan; Talip, Hak ve hakikat yolunu öğrenmek isteyen, bir mürşide bağlanan derviş, yol oğlu; Mihmanın, misafirin (Alevi-Bektaşi inancında "Misafir Hızır'dır" düsturuyla mihmana büyük bir kutsiyet atfedilir); Daim, sürekli, her zaman; Günleyin, gündüz vakti, gün ışığında; Lokmayı, cemlerde pay edilen veya misafire ikram edilen, rızalıkla lokma haline gelmiş kutsal yiyeceği; Ana, ona; Heman, hemen, o anda, çabucak; Kondurup, misafir edip, evine alıp ağırlayarak; Mest olmuştur, ilahi aşkın coşkusuyla kendinden geçmiş, manevi bir sarhoşluğa ulaşmış; Nefis oluptur, (buradaki tasavvufi anlamıyla) arınmış, temizlenmiş, bencil arzulardan sıyrılıp kendi öz varlığını Hak'ta eritmiş olan; Erkandan, yolun kurallarından, adap ve usulünden; Cüdadır, uzaktır, ayrı düşmüştür; Anı sürsünler, onu meclisten, yoldan çıkarsınlar (düşkün etsinler, topluluktan uzaklaştırsınlar); Bendeyim, bağlıyım, kuluyum, kölesiyim; Ceddiyim, soyundanım, geçmişiyim veya aslıyım; Ayn-el-yakın, hakikati gözüyle görmüş gibi, apaçık ve doğrudan tecrübe ederek bilme mertebesi; Eşya, yaratılmış tüm nesneler, varlıklar veya kainat anlamına gelir. Pir Sultan Abdal - Bütün Şiirleri, Cahit Öztelli - Özgür Yayınları, Onuncu Basım, Ağustos 2004, s.159-160; Bektaşi Gülleri, Bektaşî-Alevî Şiirleri Antolojisi, Cahit Öztelli, Özgür Yayınları: 13, Üçüncü Basım - Kasım 1997, s.133-134-135 ve 172; Pir Sultan Abdal - Ahmet Özdemir, Sivas Platformu Yayınları: 6, İkinci Baskı, İstanbul - 2010, s.297-298. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 711 defa görüntülenmiştir. «Evvel İkrar Verip Beli Diyenler» isimli türküye ait hikaye kaydı bulunmaktadır.

Kaynağı aç

Bu sayfada bir sorun mu gördünüz?

Hata bildir