Ah EY FİRAK-İ LEB-İ CANAN CİĞERİM HUN ETTİN Ah Aman
Ah ÇEHRE-İ ZERDİMİ HUNAP İLE GÜLGUN ETTİN Ah Aman
Ah SÖYLEDİN KİM TUTARIM ŞAD GÖNÜLLERDE MAKAM
SÖYLEDİN KİM TUTARIM ŞAD GÖNÜLLERDE MAKAM Aman Aman Aman
ŞAD İKEN BU SÖZ İLE GÖNLÜMÜ MAHZUN ETTİN MEDET Aman Yar Ey
Ah CÜR'A CÜR'A MEY İÇÜP ZİB-İ CEMAL ARTIRDIN
CÜR'A CÜR'A MEY İÇÜP ZİB-İ CEMAL ARTIRDIN AĞAM
Ah ZERRE ZERRE GÖZÜMÜN NURUNU EFZUN ETTİN Aman Yar Ey Can Canım
Ah EY FUZULİ AKIDUP SEYL-İ SİRİŞK AĞLAYANI
Ah AŞK EHLİNE FİGAN ETMEĞİ KANUN ETTİN MEDET Ah Yar Ey Gönül Hey
FİGAN : Haykırış, bağırış, ağlayış, çığlık, inilti
FİRAK : Ayrılık, hüzün, gam
LEB : Dudak
CANAN : Sevgili, Yar, Habib
HUN : Kan
ŞAD : Neşeli, şen, mutlu
MAKAM : Edinilen yer, ulaşılan mevki, rütbe
MAHZUN : Hüzünlü, kederli