Ey Gönül Ah Eyleme

Ey gönül ah eyleme

İstediğin sendedir

Ara gönül şehrini

Her ne ki var sendedir

Ölmeden ön ölmeyen

Ağlar iken gülmeyen

Kendi özün bilmeyen

Hay değil ol mürdedir

Aşık olan bikarar

Elde değil ihtiyar

İstediğin doğru yar

Gel beri gel mendedir

Bunca işi kim iden

Bilmemek anı neden

Ten dediğin ol beden

Kend'özüne perdedir

Zahit anı bilmedi

Aklı ana irmedi

Arayuben bulmadı

Men dediğim pirdedir

Sözlerimi fehm eden

Çek elini cümleden

Ol ki olur bir beden

Gönlü gözü birdedir

Bunca gelen evliya

Davet edüp der biya

Ol dediğin Nakşi'ya

Tanrı hakkı pirdedir