Ey İnsan (Niçin Şad Olursun)

Niçin şad olursun ölüm var iken

Sarmış vücudunu cürm ile isyan

Sad hezaran ömrüm olsa divane

Bilmez misin sonu gelir ey insan

Ecel gelir seni salmaz işine

Can alıcı melek düşer peşine

Kavim kardeş cem olurlar başına

Okurlar üstünde bir hazin kur'an

Baş yastıkta döner sol ile sağa

Elinde buzlu su getirir sana

Eğer bir katresin verirse bana

İster imanımı ol kafir şeytan

Kimse bilmez bu hastanın halinden

Şeytan şaşırtmasın doğru yolundan

Ehli iman olanları elinden

Şerrinden kurtarsın cenabi yezdan

Eğilip azrail alınca canım

Sökülür yerinden cismü bedenim

Ağlar baş ucumda boyu fidanım

Döker gözlerinden lale rengi kan

Kimisi babam der kimisi kardeş

Kimi ciğerim der kimisi sırdaş

Döker gözlerinden yağmur gibi yaş

Olur evin içi dop dolu figan

Çatarlar seni de cismin soyarlar

Gelince hocalar seni yuyarlar

Götürüp kabrine seni koyarlar

Dağılır başından ahbabı yaran

Orada çekersin bin türlü zarı

Müddetin bilen yok mevladan gayri

Emreder israfil üfürür suri

Dağılır aleme ruh ile revan

Kötü amel hiç hayratmez ıssına

Kişi bakmaz ana kardeş dostuna

Verilince beratları destine

Geçerler sıratı ol ehli iman

Ehli iman olan yel gibi aşar

Münafık olanlar sıyrılıp düşer

Yakınca cehennem ciğeri pişer

Ne kadar çagırsan vermezler aman