Ey Koca Veysel

Gizli sırlarını sazına bıraktın

Sen gittin gideli sazın ağlıyor

Mızrabını tutan yok çalan yok

Garip bülbül gibi sazın çaresiz şimdi

Kitaplar doldurdu manalı beyitlerin

Sazına toplandı gizli dertlerin

Gönlüne taht kurdun sen ulu milletin

Kabrinde rahat ol Ey Koca Veysel

Yıllarca seslendin kara toprağa

Benim sadık yarim hep O'dur dedin

Sonunda kavuştun sadık yarine

Yerinde mutlu ol Ey Koca Veysel

Görmeyen gözlerinle türküler yaktın

Sitem ettin feleğe kötülüğe taktın

Sazınla dertleştin sazınla yattın

Sazınla sözünle yaşıyorsun Ey Koca Veysel

Dostlar seni unutmadı asla unutmaz

Bu dünya fanidir kimse kalmaz

Senin sadık yarin seni bırakmaz

Unutulmaz adınla yaşıyorsun Ey Koca Veysel