Ey Padişah Ey Padişah

Ey padişah ey padişah

Çün ben beni verdim sana

Genc ü hazinem kamusu

Sensin benim önden sona

Evvel dahi bu akıl ü can

Seninleyidi asl iken

Ahır gerü sensin mekan

Üş varırım senden yana

Senden sana varır yolum

Sana seni söyler dilim

İlla sana ermez elim

Bu hikmette kaldım tana

Bu hikmeti kim ne bile

Bilse dahi gelmez dile

Bu ah ile bu zar ile

Gözüm yaşı nice dine

Dursam seninle dururam

Baksam seninle görürem

Her kancaru kim yürürem

Gönlüm yönü senden yana

Sensin bana can ü cihan

Sensin bana genc-i nihan

Sendendürür assı ziyan

Ne iş gelir benden bana

Söz söyleten dilimde sen

Hükmeyliyen içimde sen

Alıveren elimle sen

Cümle işim önden sona

Şöyle yakın olmuş iken

Görmez seni bu can ü ten

Kim geçiser bu perdeden

Kim mani olur hükmüne

Aşık sana tuttu yüzün

Unuttu cümle kendözün

Cümle sana söyler sözün

Söz söyleten sensin ana