Fark Etmez (İnsan Olan Kişi)

İnsan olan kişi doğrudan şaşmaz

Gönlüne gözüne kötülük düşmez

Zulüm görmeyince bozası pişmez

Özü güzel olsun soyu fark etmez

Özledim tadını soframda balda

Arasam yarimi sardığım dalda

Yılda olsun bir kez vardığım elde

Ülkemde içtiğim suyu fark etmez

Sözlerin özünden gelir bilirim

İnce dostluğuna kurban olurum

Mutlak bir gün sana çıkar gelirim

Şehir kasabası köyü fark etmez

İçime düştü de gurbet sızısı

Ne haldedir acep Konya yazısı

Özledim demeyin ana kuzusu

Hala teyze emmi dayı fark etmez

Halaya girip de atalım nara

Elimi uzattım varmıyor yara

Gönlü güzel canlar düşmesin dara

Mangal yürek olsun boyu fark etmez

Gelmişiz dünyaya Adem donunda

Paslansın öfkemiz Yiğit yanında

Kavgaya girince er meydanında

Sonunda olacak zay-ı fark etmez