Sözler
Yazı tipi, satır ve paragraf aralığını yan panelden ayarlayabilirsiniz.
Gahi kendime gelirem gahi yavı kılınıram
Gah yok ile yok oluram gah varlıkta bulunuram
Gah denizlere düşerem mevc'urup taşra taşaram
Nadan eline düşerem hem bahaya alınıram
Gah çıkaram bu göklere dönerem çerh ile bile
Gah Ay ile bedr oluram gah gün ile dolunuram
Gah nebat olup biterem gah toprak olup yiterem
Gah et olup gahi süngük kan içinde çalkanıram
Gah Arafat'a çıkaram lebbeyk urup baş açaram
Gah kurban yerine gelip koç olup boğazlanıram
Gah hanıkahta sufiyem gah meyhanede fasıkam
Gah raksa girip dönerem gah saz olup çalınıram
Gah överim gah azarım bu halk içinde gezerim
Gah şah olup şeh-baz olup şikar edip avlanıram
Gah çevgan elime alıp girerim aşk meydanına
Gah tup olup dost önünde durmadan yuvarlanıram
Gahi hass'ul-has oluram gah Hızır İlyas oluram
Yürürüm yaşta kuruda bunlulara bulunuram
Gah deniz gah göl oluram gah sultan gah kul oluram
Gah bahar gah gül oluram elden ele yıylanıram
Gah av gah avcı oluram geh yol geh yolcu oluram
Gah yürürüm geh azarım menzil menzil dinlenirem
Gah ne menzil var ne makam ne vücud vardır ne adem
Hak'tan gayrı yok vesselam ya ben kanda dolanıram
Gahi muti' gah asiyam gah alimem gah amiyem
Gah Eşrefoğlu Rumi'yem bu dillerde söylenirem
Kaynaklar
Eşrefoğlu Rumi
Kaynak notu: Gah-Gahi, bazı zaman; Mevc'urmak, dalgalanmak; Nadan, bilmeyen, cahil; Baha, değer, kıymet; Çerh, gök. Bedr, dolunay; Dolunmak, batmak, gurub etmek; Nebat, bitki; Süngük, kemik; Arafat, Mekke'deki dağ. Bu dağa çıkmak, orada dua etmek, inerken Mina denen yerde kurban kesmek, hac törenlerindendir; Hankah, büyük tekke; Sufi, Tasavvuf yoluna giren kişi; Fasık, kötülükte bulunan. Suçlu, günahkar; Rakıs, oynamak; Şeh-baz / Şah-baz, büyük doğankuşu; Çegan-Tup, ucu eğri ve çevgan denen değnekle topu, at üstünde çelip dikilmiş iki direğin arasından geçirmek ve bu suretle kazanmak için oynanan ortaçağda pek meşhur olan bir oyun; Hass'ül-Has, hasların hası. En ileri. Manevi bakımdan en üstün; Hızır-İlyas, içenin ölmeyeceği suyu, Ab-ı hayat'ı (Bengisu) bulup kıyamete dek yaşayacak olan iki peygamber. Hızır karada, İlyas denizde acze düşenlere yardım eder; Bun-Bulu, aciz / aciz kalan; Bulunmak, yardım etmek; Yıylanmak, koklanmak; Menzil, inilen yer. Konak yeri; Makaam, maddi, ma'nevi durak; Muti', itaat eden; Ami, halka mensup. Bilgisiz anlamlarına gelmektedir. Abdülbaki Gölpınarlı - 100 Şair 1000 Şiir, Türk Tasavvuf Şiiri Antolojisi (Tasavvufi - Zühdi Edebiyat, Melami - Hamzavi Halk Edebiyatı, Alevi - Bektaşi Halk Edebiyatı), Milliyet Yayınları Türk Klasikleri Dizisi: 7, Birinci Cilt, Baha Matbaası, Ocak - 1972 , s.67-68. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 649 defa görüntülenmiştir.
Kaynağı aç