Gel Gönül

Gel gönül aklını başına devşir

Felek bakmaz derler gözün yaşına

Fesattan beladan yüzünü çevir

Kimse bilmez neler gelir başına

Emek harca döktür alın terini

Kapından uzak tut elin körünü

Karda iken anmadığın birini

Darda iken çağırması boşuna

Her güzele eda ile yaklaşma

Aldanıp süsüne şere bulaşma

Kurtlarınan çakalınan dalaşma

Sürüsünü takar gelir peşine

Dönüyor durmadan dünyanın çarkı

Dost ol hayat ile ödetir farkı

Yönün bilmediğin her suyun arkı

Çeviremen kış getirir kışına

Boşuna geçirme dünü bugünü

Herkes bilir olgun ile ölgünü

İman kazanında pişir kendini

Taş toprağı doldurmadan döşüne

Dert derler kiminde dağları aşar

Boş kabı doldurmaz dolusu taşar

Hayalin sonu var gerçek hep yaşar

Yazarlar Garibi mezar taşına