Yalnızlık caddede sokakta evde
Ben beni özlerim gurbet bu derim
Mezarlıkta güler yaşlı bir dede
Yaşarır gözlerim gaflet bu derim
Sevgi gürül gürül içime akar
Gönlüm dalgalanır ayağa kalkar
Özüm dost kucaklar gözüm dost bakar
Bağlarım çözerim rahmet bu derim
Kendi yavrusunu yemez kurt soyu
Gül açtı sayarım düğünü toyu
Derde denk olursa sabırın boyu
Göğsüme dizerim servet bu derim
Zulüm tez doyurur adalet aç kor
Yazık arkasında intikam öç kor
Toprak beş-on kemik bir tutam saç kor
Düşünür gezerim ibret bu derim
Susayan toprağı gökler emzirir
Acıkan ağacı kökler emzirir
Dost ilhamlar beni yoklar emzirir
Oturur yazarım nimet bu derim