Gitdim seyreyledim felek içini
Bunda aşıklara seyran kalmamış
Elinden aldırmış gevherin Hüseyn (hasın)
Bunda dertlilere derman kalmamış
Evlerinin dıvarları delinmiş
Harami girmiş kumaşı alınmış
Aliminden gayrı alim bulunmuş
Üstat yapısından yapı kalmamış
Burca vermiş çiçek gibi yetmişsin
Varmış muhabbete gönül katmışsın
Varmış (Farımış) da sonra inkarın etmişsin
Pirler(in) ceminde (de) yerin kalmamış
Kahr-eylemiş de yanma bakmazsın
(Kahreylemiş ense yana bakmışsın)
Şeytan alimin kalbine değmişsin
(Şeytanların sen kalbine değmişsin)
Aşna ile müsahibin yıkmışsın
Hakk'ın divanında yerin kalmamış
Yarla ett(i)ğim ahd-ü aman n'oldu
Arada söylenen nefesler oldu (kaldı)
Yola hayıf geldi emek zay oldu
Gidelim Pir Sultan kimse kalmamış