Gri Bir Çerkeska Giyerdi Babam

Gri bir çerkeska giyerdi babam

Parlayan fişekliklerini anımsarım

Anamın eseriydi o çerkeska

Dikebiliyordu içinden gelirse

Ata bindiğinde babam kılığıyla

Her fişeklikte bir atımlık barut

Nice uzun yollar kat etse de

Oturduğu eyer her dem ilk hevesiydi

Toplantıya mı çifte mi her nereye gitse

Çerkeskası tam bedenine otursun isterdi

Düğünde buluştuğunda gençler

Çerkeskasız kimse oyuna çıkmazdı

İster kağnı çatalında oturan emekçi

İster general say sen onu

Giymemişse kadın elinden çerkeskasını

Utanmadan topluma katılmazdı

Bedeni süsler görkem katardı insana o kıyafet

Çerkeskasıyla tanınırdı kimdir o millet

Öldürülmüş getirilirken bile ceset

Yüzünü örterdi çerkeskasından etek

Kim bilir kaç yüzyıl geçmiştir

Kadınlar arasında çerkeska sanattır

Bugün bile sanırım ondandır

Neredeyse tüm halklar çerkeska giyer