Gurbet Söyleşisi (Bilmirem)

Köyümden göç edip geldim şehire

Suları ilaçlı içebilmirem

Hem havası kirli uykusu ağır

Sabah şafağında kalkabilmirem

Aylık ödeniyor evin kirası

Elektrik su telefon sırası

Cebimde kalmıyor katık parası

Yarı aç yarı tok yatabilmirem

Bu kuyruklar beni yedi bitirdi

Öldürüyor beni bu geçim derdi

Düşüncede kaldım kemik ve deri

Simitle kahvaltı yapabilmirem

Çocuklar o köyde koşar oynardı

İçimizde ne korku ne telaş vardı

Mahalleyi sapık tinerci sardı

Çocuğu sokağa salabilmirem

Ay sonuna kadar kalmaz metelik

Pazarda toplanır çürük ve çerik

Onlardan yahşıdır kımıyla yemlik

Aradım onu da bulabilmirem

Ölürsem götürüp morga koyarlar

Soğuksuyla yarı buçuk yuyarlar

Dostların altı ay sonra duyarlar

Garip mezarlıkta yatabilmirem

Bizler yolcu olduk gurbetse hancı

Toprağını altın ettik bu daha acı

Üstelik diyorlar bize yabancı

İşte ben bu sözü yutabilmirem

Alaca karanlıkta işe giderler

Akşamleyin yorgun argın dönerler

Yaş kırka gelmeden fire verirler

İçlerinde sağlam bulabilmirem

Sıkışıp kalmışım dört yanım beton

Hayatta anlam yok olmuş monoton

Bu yanlış gidişe vereceğim son

Kendime bir arka bulabilmirem

Bülbül altından kafese girmiş

Beğenmeyip yine vatınım demiş

Kızıgedik’in yanında Kızılay neymiş

Şimdi o yaylama çıkabilmirem

Okuyan dostlara sen söyle Akın

Aldanıp cilveye gelmeyin sakın

Bunlarda yanlış yok dikkatlı bakın

Doğru söze yalan katabilmirem