Hanı (Dehr-i Fenada Bele İnsan)

Dehr-i fenada bele insan hanı

Gılmaya fani onu dövran hanı

Ey bivefa dünya sen ne lazımsan

Bu gayetde sene gelen can hanı

Evvel sene geldi Adem ü Hevva

Beş gün gonag oldu sende bineva

Öldürdün Habil'i saldın bir deva

Düşdü arasına nahag gan hanı

Neçe padşahlar geldi sahib-i ceng

Cemşid ü Cem Nuşiveran Hüşeng

Dağyanus Hülagu Çingiz Teymurleng

Onlardan bircesi bu zaman hanı

Ey bivefa dünya fanisen fani

Nece dağıtdın sen şövget ü şani

Geceler çaldılar gürz ü girani

Rüstem-i Zal kimi pehlevan hanı

Neçe hekim geldi tebib-i zaman

Erestün Eflatun Ferezdek Hagan

İstedi dirilde özünü Loğman

Galdı kuzesi de yarımsan hanı

Dünya sende Aşıg Semed var idi

Nezm ü şe'ri lel-i gövherdar idi

Bir gözel eşgine giriftar idi

Onun kimi bes behr-i güman hanı

Bu dünyada heç de gezmemişdi kem

Aşıg Eli oğlu aşıg Meherrem

Hesretin çekirdi Rum hem de Ecem

Elinde tüteyi balaban hanı

Tamam yola geder heyif gözeller

Sırf müşk-i enber gohuyan teller

Murad üste neçe çınalı eller

Torpağa döndüler vay aman hanı

O ala gözlere o gül yanağa

O nazik endama o ter buhağa

Nece gıyıb dönderirsen torpağa

Nazenin nazenin ince can hanı

Hanı Hosrov Hesen Yusif Züleyha

Hanı Esli Kerem Vamik ü Ezra

Şeyh Sen'an sevmiş idi bir tersa

Onların bircesi bu zaman hanı

Hafizü Nevai Füzuli Cami

Şeyh Se'di Hilali Ürfi Nizami

Dünya sende gest eyleyib tamami

Firdovsi tek nezmi dürr-efşan hanı

Hani Molla Penah bivefa Cahan

Tehellüsü Vasif nezmi dürr-efşan

İndi eylemisen hak ile yeksan

Tapmag olmaz o kamalda can hanı

Müşkül işdi bir de dolana dövran

Növbet mene yete aman el aman

Bir gün ola gören bilen tanıyan

Deyerler Valeh-i natevan hanı