Sözler
Yazı tipi, satır ve paragraf aralığını yan panelden ayarlayabilirsiniz.
Hocam bana ilimleri sorarsa
Hak Muhammed Ali deyü okurum
Kur'an'ın kilidi ihlas-ı şerif
Hasan-u Hüseyn'i sevdim okurum
Pirim Hacı Bektaş Zeyn-el Aba'ya
Gündüzün güneşi gecedir aya
Bunda bir gün doğar yoksul baya
Anın divanına durdum okurum
Ali'dir virt olan cümle erlere
Muhammed Bakır'dan İmam Cafer'e
Hazret-i Hızır gibi gerçek ere
Anın divanına durdum okurum
Gönül bir deryadır dolar eksilmez
Değme bir gönüle güher konulmaz
Bu bir gizli sırdır kimseler bilmez
Musa-i Kazım'ı sevdim okurum
İmam-ı Riza'dan müşkülüm kandı
Muhammed Taki'den Naki'ye vardı
Hocam bana ilim dedi uyardı
Sabahın seherinde virdim okurum
Hasan-ül Askeri Mehdi çıkınca
İsa Peygamberi vezir dikince
Doksan bin er Horasan'dan kopunca
On İki İmam'a yardım okurum
Pir Sultan'ım Hak Muhammed Ali'den
Ta ikrarım (vardır) Kalu Beli'den
Şefaat umarız güzel Veli'den
Muhammed Ali'yi sevdim okurum
Kaynaklar
Pir Sultan Abdal
Kaynak notu: Son dörtlükteki Veli, Hacı Bektaş Veli'dir. İhlas-ı şerif, Kur'an-ı Kerim'in Allah'ın birliğini ve yüceliğini en saf şekilde anlatan İhlas Suresi'ni ifade eder; Baya, zengin, bey veya ulu kimseye demektir; Virt / Virdim, dilde sürekli tekrarlanan, sıkça okunan kutsal dua, zikir ve vird anlamına gelir; Değme, rastgele, sıradan, her önüne gelen manasındadır; Güher, cevher, mücevher ve değerli taş demektir; tasavvufta ilahi aşkı, marifeti ve manevi sırları simgeler; Müşkülüm kandı, zorluğum çözüldü, şüphelerim giderildi ve gönlüm tatmin oldu anlamına gelir; Horasan, erenlerin, dervişlerin ve tasavvuf büyüklerinin Anadolu'ya gelmeden önce yetiştikleri, Alevi-Bektaşi geleneğinde manevi kaynak olarak kabul edilen tarihi coğrafi bölgedir; Horasan'dan kopunca, Horasan erenlerinin dalgalar halinde Anadolu'yu irşad etmek üzere yola çıkmasına atıftır; İkrarım, Hak yoluna, mürşide ve Ehl-i Beyt'e gönülden verilen bağlılık sözü, ant demektir; Kalu Beli, bezm-i elestte (ruhların yaratıldığı ilk mecliste) ruhların Allah'ın "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" sorusuna "Evet, Rabbimizsin" diyerek verdikleri ilk sözü ve ezeli sözleşmeyi ifade eder; Şefaat, ahirette peygamberlerin, velilerin veya büyük zatların günahların bağışlanması için Hak katında aracılık etmesi, yardımcı olması demektir; Veli, Hak dostu, ermiş, manevi mertebeye ulaşmış ulu kişi anlamına gelir; aynı zamanda "Şah-ı Velayet" olarak anılan Hz. Ali'ye de işaret eder; On İki İmamlar, şiirde geçen Zeyn-el Aba (Zeynel Abidin), Muhammed Bakır, İmam Cafer (Cafer-i Sadık), Musa-i Kazım (Musa el-Kazım), İmam-ı Rıza (Ali er-Rıza), Muhammed Taki, Naki (Ali en-Naki), Hasan-ül Askeri ve Mehdi, İslam peygamberi Hz. Muhammed'in ve Hz. Ali ile Hz. Fatma'nın soyundan gelen, Alevi inancının rehberi kabul edilen on iki kutsal önderdir. Pir Sultan Abdal - Bütün Şiirleri, Cahit Öztelli - Özgür Yayınları, Onuncu Basım, Ağustos 2004, s.117-118; Pir Sultan Abdal - Ahmet Özdemir, Sivas Platformu Yayınları: 6, İkinci Baskı, İstanbul - 2010, s.254-255. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 830 defa görüntülenmiştir.
Kaynağı aç