Hüznün Kucağında

Sanat diye sunulanda

Bir incelik göremedim

Derde deva sanılanda

Ben öncelik göremedim

Bu dünyanın gam yükünü

Umuda sordum yakını

Miras eyledim yokunu

Sefasını süremedim

Çocukluk geçti neşeli

Gençlik hayalle döşeli

Hayat her devre köşeli

Menzil uzak eremedim

Can dost sanal bir aynada

Merhaba diyor sana da

Üç-beş gün kaçıp senede

Nerdesin dost soramadım

Adım adım karış karış

Nedir bu telaşlı yarış

Kazan-harca kuruş kuruş

Ben hayıra yoramadım

Hüznün kucağında yaşam

Parçalı bulutlu neşem

Kervan zorlu yola düşem

Düşledim de varamadım