İsmail Bey yaylasından göçüşün
Soğuk sulu pınarlarım kal demiş
Vefa yokmuş meğer attan deveden
Derde deva değilmiş mal demiş
Hani benim emmim oğlu Ömer’im
Yüreğime bir od düştü yanarım
Diyarbekir Afşar benim timarım
Bölge bölge timarlarım kal demiş
Hani benim emmim oğlu Mucur’um
At üstünde ölemedim acırım
Sarı Halil oğlu çeksin ecirim
Bölge bölge timarlarım kal demiş
Hani benim emmim oğlu bütünüm
Göğe direk direk oldu tütünüm
Yanı çifte halayıklı hatunum
Top top eyle zülüflerin yol demiş
İsmail der ki kolu bağlıyam
Aşk elinden yüreciği dağlıyam
Mamalı’da bir Rızvan oğluyam
Ben gidiyorum yalan dünya kal demiş