Türkü

Kalbur Dağı'nın Ağıdı

Kayseri

Sözler

Yazı tipi, satır ve paragraf aralığını yan panelden ayarlayabilirsiniz.

Kalbır derler serin yayla

Yarim yerelerin heyle

Kulakların duysun eşim

Ben d' ağlarım künde böyle

Göçü Kalbır'dan yürüdü

Malı dünyayı bürüdü

Yumam Hüseyin'im yumam

Delmede kanın kurudu

Kırlangıç yapar yuvayı

Çamır sıvayı sıvayı

Bana düşman kızı derler

Gavur babamdan dolayı

Kırlangıç yapar yuvayı

Çamır sıvayı sıvayı

Ben yüklettim beyler çezdi

Dizi zilli boz mayayı

Annacımız kafir köyü

Horozları ötmesin mi

Kafir babam ısmarlamış

Hüseyin'im gitmesin mi

Evinin ardı kaşşaklı

Yükünün dibi döşşekli

Kızım gelin demedin mi

Altın başlı taç kuşaklı

Hüseyin beyden birisi

Minderi kaplan derisi

Gördüm tayfalar elinde

Kahribardan imamesi

Mavi şalvar ışıl ışıl

Kaçma ayağın dolaşır

Car eyleme ağa babam

Hüseyin oğlum ulaşır

Halbır'ın akaba yanı

Akar gider adam kanı

Bir yıllıkçık gelin kaldım

Nider de alırdın beni

Yekin kara löküm yekin

Al geldi kendini sakın

Hüseyin'i öldürdünüz

Gavur babam tuğlar sokun

Kır atı bilmiyor terki

Bacısına düştü korku

Aldı doymaz Bayazıtlı

Bir sandıkta dokuz kürkü

Akşamdan beylik yollandı

Sabahtan deve yüklendi

Ar değil mi Hüseyin'im

Kızlar kayaya saklandı

Yokuşu çıkamaz oldum

Dizimde kalmadı takat

Aldı doymaz Bayazıtlı

On iki kordonlu saat

Yarim yiğitler koçağı

Belinde akma bıçağı

Yarim ile bana benzer

İt burnu hartlap çiçeği

Varın süylen inandığa

Biz de derdine yandığa

Balta çaldı Bayazıtlı

On iki yaşıl sandığa

Halbır'ın da kar'ardıcı

Halep'ten alırlar tuncu

Hüseyin'im düğün kurmuş

Acep kim olur sağdıcı

Kaynaklar

Nuri Kara

Kaynak notu: Ağıt. Hüseyin'in Ağıdı. Söyleyen: Hüseyin'in hanımı, Bayazıtlı kızı. Kaynak kişiler: Nuri Kara (1321), Kızılpınar, Sarız; Mehmet Eroğlu (1927), Sarız,; Sabahattin Eyüboğlu, Yaşar Kemal - Gökyüzü Mavi Kaldı; Ahmet Şükrü Esen (P. N. Boratav - Remy Dor) - Anadolu Ağıtları. Halbır, halbur; Halbur Dağı, Andırın, Maraş arasında; Künde, günde, her gün; Delme, işlik, gömlek. Kadın ve erkek üst giysisi; Çamır, çamur; Çezmek, çözmek; Maya, dişi deve; Dizi zilli, eskiden develerin dizlerine zil takılırdı, yürüdükçe ses çıkarması için; Annaç, yamaç, karşı; Kaşşak, sık, sık ormanlı, kamış ya da çubuktan yapılmış kuzu ve oğlak ağılı; Yük, yüklük, yatak yığılan yer; Car eylemek, imdat istemek; Ağa baba, kayın babası; Akaba, akabe, sarp geçit; Lök, erkek deve; Al, hile, dolap, aldatma işi; Tuğ, sorguç, süs; Dokuz kürk, yağmada sandık kırılarak alınan kürkler; Terki, eyerin arka kısmı; Akma bıçak, ince ucu sivri bıçak; İt burnu, kuş burnu, yaban gülü; Hartlap, dikenli, yabani bir Çukurova bitkisi; Yaşıl, yeşil; Kar'ardıç, karaardıç; Halep, o zamanlar Osmanlı yönetimindedir. Öyküleriyle Ağıtlar - Ahmet Z. Özdemir, T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları: 1626, Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları: 213, Halk Edebiyatı Dizisi: 45, Birinci Baskı, Milli Kütüphane Basımevi, Ankara - 1994, s.159-160-161. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 2.974 defa görüntülenmiştir. «Kalbur Dağı'nın Ağıdı» isimli türküye ait hikaye kaydı bulunmaktadır.

Kaynağı aç

Bu sayfada bir sorun mu gördünüz?

Hata bildir