Kalmadı (Bir Dinleyen Yoktur)

Bir dinleyen yoktur derdimi desem

Asla bir meslekte elim kalmadı

Çok başvurdum sağa sola fayda yok

Döktü yaprak gazel gülüm kalmadı

Daim arz ederim ticaret karı

Asla sevmez oldu evdeki karı

Arayan bulurdu serveti varı

Soramam kimseye dilim kalmadı

Üç beş kuruş bulunurdu arasan

Şapkam kopmuş saçlarımı tarasan

Çıra yakıp meteliği arasan

Gitti kazanç servet pulum kalmadı

Gitmez hayalimden aşk-ı ateşim

Silsem de tükenmez gözümden yaşım

Ezelden yoksulluk boşlamaz peşim

Savruldu dumanım külüm kalmadı

Geçti bir devranım tıfıl çağlarda

Bülbül sesi dinler idim bağlarda

Vardı sürüm çobanlarım dağlarda

Şimdi seyretmeye malım kalmadı

Yorulmadan yüce dağlar aşardım

Bulanmadan kaynayıp da coşardım

Rençperliğe beş on boyun koşardım

Büküldü kametim belim kalmadı

Halılar yerinde yoktur hasırım

Düşündüm taşındım bilmem kusurum

Sular akmaz kol vermiyor mısırım

Düşsem tutunacak dalım kalmadı

Şimdi ticaretim yolcu bacından

Dizlerimde can yok öldüm acımdan

Kar edemem kuvvetimden gücümden

Gitti kuvvet derman halim kalmadı

Gönül müpteladır daim güzele

Yaprağım yok bağlar hasret gazele

Akla gelir bir Murgul'u tazele

Başka da gidecek yolum kalmadı

Sabreyle Noksani dert ile zora

Yokuşta yorulan bir düze vara

Bir gün devredersin kara toprağa

Görsem sağ tarafı solum kalmadı