Normal yazdır

Keçiler (Kendimi Ummana Saldım)

İstanbul

Kendimi ummana saldım

Derya-yi hayrete daldım

Sizlere ben naklideyim

Bir keçi oğlağı aldım

Yanıma gezmede şatır

Gözedir daima hatır

Ruz u şeb benden ayrılmaz

Gice de benimle yatır

Damlar üstünde gezinür

Yabancı görse çözülür

Ayağım tıpırtısından

Eve geldiğim sezinir

Bir gice beni bulmasa

Yüzün elime sürmese

Ol gice deliye döner

Bir kerre beni görmese

Gayetle severdi balı

Tırmanırdı bulsa çalı

İki aylık yavru iken

Ne güzel bitmiş sakalı

Keçimin tüyleri kaba

Adını koydum Akbaba

Keçi boynuzu yetmez mi

Dudağı benzer (...)

Bekçi elim öptüreyim

Fenerimi kaptırayım

Bekçi eğer oynatırsan

Bir çırağman yaptırayım

Derunumda hiçbir gam yok

Asla sözlerimde kem yok

Bir keçi süt satıyor

Anı görmedik adem yok

Uşaklar ardına düşer

Karınca misali üşer

Dah deyip beygirin sürer

Her kim anı görse şaşar

Bir tuhfe seyran revişi

Ağzında kalmamış dişi

Nuşirevan hadımıdır

Yüz elliye varmış yaşı

Methe sezadır ol keçi

Vasfedenin var mı suçı

Boyu benzer minareye

Gelmemiş sakalı saçi

Beygiri önüne katar

Elinde bir kamçı tutar

Hoca Paşa’nın gülleri

Deyu simit satar

Bekçinin kılıcı paslı

Bahşiştir sözünün aslı

Ey benim ağa efendim

Tamam oldu keçi faslı

Kaynaklar: Muhtar Yahya Dağlı — Muhtar Yahya Dağlı – Basan: Türk Neşriyat Yurdu – İstanbul – 1945