Tek sayfa (2 sütun)

Kediler (Ben Kimlere İdeyim Dad)

İstanbul

Ben kimlere ideyim dad

Bir kimse eylemez imdad

Ben bir kedinin elinde

Çağırırım dad feryad

Baş sokar kaynar kazana

Tutulup gelmez düzene

Ben elinden kan ağlarım

Komşular dir ki bize ne

Tahtaboşta yanın yatır

Didim kedi yok mu hatır

Asla sıkılmaz vücudu

Bana bıyığın oynatır

Gayetle inehan kedi

Ne hodu bilir ne şüdü

Hilaf değildir bu sözüm

Bir kelle kaşkaval yidi

Bir gün bizim evde yattı

Halkı birbirine kattı

Hırsız kedinin şerrinden

Çok komşular evin sattı

Bizim evde mekan tuttu

Çok kedileri uyuttu

Bir kazı kızartmış idim

Ol kedi boyunca yuttu

Bilmem ki ne ahval oldu

Bu gayet bağrımı deldi

Üsküdar’a attım idi

Benden evvel eve geldi

Bir lu’b ile tuttum ani

Boynuna taktım urganı

Arslan bakışlı bir kedi

Yok idi onun akranı

Tüketti bir testi balı

Uçuyor gözde hayali

Bir kantar pastırma yidi

Delmiş dibinden çuvalı

Kaynaklar: Muhtar Yahya Dağlı — Muhtar Yahya Dağlı – Basan ve yayan: Türk Neşriyat Yurdu – İstanbul – 1945