Normal yazdır

Kerem Eyle Gülüm

Konya

Kıblem oldun yüzüm sana çevirdim

Kerem eyle gülüm seversen beni

Seni Kabe bilip secdeye vardım

Kerem eyle gülüm seversen beni

Dikenli yollarda çıplak yürüdüm

Ardından ayağım kanlı sürüdüm

Bütün benliğimi senle bürüdüm

Kerem eyle gülüm seversen beni

Harlı ateşlerde yandım aşkından

Bana yer var mı gönül köşkünden

Paylaşayım sevinç ile coşkundan

Kerem eyle gülüm seversen beni

Şu dünyanın içi sevgisiz boştur

İnsanın insana saygısı hoştur

Sen de Yiğit gibi birazcık koştur

Kerem eyle gülüm seversen beni

Kaynaklar: Ozan Harun Yiğit