Sözler
Yazı tipi, satır ve paragraf aralığını yan panelden ayarlayabilirsiniz.
Kınamayın aklım yitirdiğimi (yitirdiğime)
Maşuk aşığını del'eyler imiş
Mahitap gözlerin ateşi közü (gözü)
Yakar bu bendeyi kül eyler imiş
Söyle baksın ateşime közüme
Aşık kanmaz maşukunun sözüne
Pirim geldi baktı geçti yüzüme
Basar her dem her dem yol eyler imiş
Hublar göçü uğradı da yol etti
Kimse bilmez elif kaddim dal etti
Çeşm-i mesti didelerim sel etti
Beğenir bir güzel göl eyler imiş
Sular gibi akıp akıp durulan
Meğer aşk atına binmez yorulan
Yusuf gibi Zelha'sına sarılan
Satar kend'özünü kul eyler imiş
Veli'm eydür yare kullar olurum
Yar el katmaz ise dertten ölürüm
Çektiğim çileyi ondan bilirim
Neylerse ademe ol eyler imiş
Kaynaklar
Aşık Veli
Kaynak notu: İsmail Özden tarafından bestelendi. Alevi-Bektaşi Nefesleri, Abdülbaki Gölpınarlı, Remzi Kitabevi, Yükselen Matbaası, İstanbul - 1963, s.198-199 (İkinci dörtlük olmadan) Üçüncü dörtlükte şair, elif boyunun dal olduğunu söylüyor. Elif, Arab alfabesinde ilk harftir, a, bazı da o, e, ü, u ve i harflerinin yerine gelir. Arap yazısında bu harf, yukarıdan aşağıya düz ve uzunca bir çizgi şeklinde yazılır. Dal, gene aynı alfabede sekizinci harftir ve d harfine karşılıktır. Şekil bakımından, yukarıdan aşağıya ve biraz sağa doğru eğri bir küçük çizginin, aynı uzunlukta, biraz aşağıya doğru eğri olarak sola kıvrılıp çekilmesinden meydana gelir. Divan şairleri, elifi boya, dalı da boyun, bükülmesine benzetmişler, bu benzetiş, halk şairlerine de mal olmuştur. Sözleri Çiğdem Gökay Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 4.135 defa görüntülenmiştir.
Kaynağı aç