Kınamayın aklım yitirdiğimi (yitirdiğime)
Maşuk aşığını del'eyler imiş
Mahitap gözlerin ateşi közü (gözü)
Yakar bu bendeyi kül eyler imiş
Söyle baksın ateşime közüme
Aşık kanmaz maşukunun sözüne
Pirim geldi baktı geçti yüzüme
Basar her dem her dem yol eyler imiş
Hublar göçü uğradı da yol etti
Kimse bilmez elif kaddim dal etti
Çeşm-i mesti didelerim sel etti
Beğenir bir güzel göl eyler imiş
Sular gibi akıp akıp durulan
Meğer aşk atına binmez yorulan
Yusuf gibi Zelha'sına sarılan
Satar kend'özünü kul eyler imiş
Veli'm eydür yare kullar olurum
Yar el katmaz ise dertten ölürüm
Çektiğim çileyi ondan bilirim
Neylerse ademe ol eyler imiş