Benim devem de bir değil beş idi
Beş idi de birbirine eş idi
Konur daylak ta hepsinin baş idi
Bekle beylik hanında kal
Konur daylak kal suna boylum
Çatal ittireyim de havıdayın ardını
İyi idemedim de yaresinin gurdunu
Çeken bilir ayrılığın derdini
Bekle beylik hanında kal
Konur daylak kal suna boylum
Suna boylum döne döne hanlara bakar
Ak garın garın üstünde kızıl gan arar
Daylağın bakışı canları yakar
Bekle beylik hanında kal
Konur daylak kal suna boylum
İzmir’e pambığa vardım
Gelemiş belinde terledim durdum
Gırılaydı ellerim bir kere vurdum
Bekle beylik hanında kal
Konur daylak kal suna boylum