Kul Yanmasın (Sefil Selimi'ye)

Kul yanmasın diye diye

Sen mi yandın ey Selimi

Bizi böyle öksüz niye

Sözden caydın ey Selimi

Ustamızdın pirimizdin

Ozanlardan er'imizdin

Ölümüzdün dirimizdin

Birden kaydın ey Selimi

Otururduk halleşirdik

Dilden dile dilleşirdik

Bülbül gibi gülleşirdik

Bize kıydın ey Selimi

Sensiz ben Sivas iline

Gurbanım tatlı diline

Çoban Mehmed'in seline

Sen de doydun ey Selimi

Sesini sesime kattım

Sohbetine doydum tattım

Son defa evinde yattım

Bizi saydın ey Selimi

Ne yazayım kalem yetmez

Seni anlatmakla bitmez

İnce'yim dumanım tütmez

Nara koydun ey Selimi