Tek sayfa (2 sütun)

Kuzum (Evladın Acısı Zor Geldi)

Kırıkkale

Uzayan gecede uykusuz gözler

Yaralı yüreğim durmadan sızlar

Geçsede dünyada baharlar yazlar

Sensiz hiçbir tadı olmuyo kuzum

Bir gece vaktinde çıktığın yoldan

Bilirim gidenler gelmiyo kuzum

Kadere inandım razıyım ama

Bu gönül teselli bulmuyo kuzum

Bir genç görsem hatırıma gelirsin

Her halinle onun halin alırsın

İçimde yaşayan varlık olursun

Gönül senden uzak kalmıyo kuzum

İçimde yaşayan varlık olursun

Evladın acısı zor geldi kuzum

Bayramlarda bayram etmem zor olur

Dünyanın kederi gönlümü bulur

Bilirim her doğan mutlaka ölür

Deli gönül bunu bilmiyo kuzum

Bilirim her doğan mutlaka ölür

Ciğerin acısı zor geldi kuzum

Akşam olduğunda yollarda gözüm

Eve gelmeyince kavrulur özüm

Gittiğinden beri bir kere yüzüm

Yüreğim yanarken gülmüyo kuzum

Ah zor olan acı düştü sineye

Cırnağı ile deldi geçti sineye

Mevlam sabır versin ana babaya

Boşaldı da yerin dolmuyo kuzum

Sabır versin mevlam ana babaya

Ciğerin acısı zor geldi kuzum

Kaynaklar: Hasan Ulusoy