Manevi Bacım Ayşe Çağlayan'a

Bu hasret narına sen de mi düştün

Ah eder ağlarsın yanarsın bacım

Söyle bu badeyi ne zaman iştin

Coş edip çağlayan pınarsın bacım

Sevda elem yükü bilene kadar

Tanımazdın başa gelen kadar

Ömür ayrılıktan ölene kadar

Çaresi mi var sanırsın bacım

Kamil meclisinde cemiyetinde

Tevazu ehlisin her hizmetinde

Aşık sohbetinde muhabbetinde

Şevk ile pervane dönersin bacım

Ölçersin mananın hecelerini

Gönül dağlarının yücelerini

Ben söylerim diyen nicelerini

İmtihan etseler yenersin bacım

Muzaffer Hoca'yı sakın incitme

O bir hazinedir yabana atma

İznini almadan bir yana gitme

Siperin olmazsa sönersin bacım

Aklı evveldir gerçek velidir

Dört kitabın manasıyla doludur

Sen bir turna o bir ilham gölüdür

Cezbe-i raksıla konarsın bacım

İkiniz bir bütün asla bölünmez

Aşklar katındaki kaydın silinmez

Sütte leke var ya sende bulunmaz

Bütün kötülüklerden kenarsın bacım

Ben gizli çalarım gönül sazımı

Mevla'ya ederim naz niyazımı

Ara sıra aşık Deli Hazım'ı

Gel kardeşim diye anarsın bacım